Jakim jestem Rodzicem

Na zachowanie dziecka bezpośredni i najważniejszy wpływ ma to, jakimi jesteśmy Rodzicami.

RODZICE DOMINUJĄCY – rodziców tych charakteryzuje sztywny, wymagający, pozbawiony ciepła i miłości stosunek do dziecka. Surowa dyscyplina połączona z odrzuceniem łamie ducha dziecka, niszczy jego godność. Dziecko staje się uległe w kontaktach z silniejszymi a agresywne w relacjach ze słabszymi. Dzieci takich rodziców nie szanują siebie i nie szanują innych ludzi. Jeśli już coś nazywają szacunkiem to z pewnością mylą to z respektem i lękiem. Wypełnia je duży ładunek emocjonalny nasycony gniewem, lękiem i pogardą dla wartości ważnych dla świata dorosłych. Poza domem nie potrafią podporządkować się władzy i kontroli. Z wiekiem odcinają się od swoich rodziców uciekają w narkotyki i inne środki psychoaktywne. W poszukiwaniu akceptacji, zrozumienia, uwagi, miłości trafiają do sekt, gangów itp.. Mają problemy z koncentracją, uczeniem się i wyrażaniem uczuć w niekrzywdzący sposób.

RODZICE ZANIEDBUJĄCY – IZOLUJĄCY rodziców tych charakteryzuje lęk przed światem, życiem, skupienie na sobie, na swoich problemach i uczuciach. Całą swoją energię przeznaczają na to by w świecie zewnętrznym w kontaktach, które są konieczne wypaść jak najlepiej. W tym celu tworzą grę pozorów, która pochłania całą ich uwagę. Dla dzieci uwagi i zrozumienia już nie wystarcza. Kierują do nich niechęć i irytację żadnych pozytywnych uczuć. Często mówią „daj mi święty spokój”. Rodzice ci, nie znają swoich dzieci, ich potrzeb, pragnień, uczuć, przyjaciół, zainteresowań. Nie wiedzą prawie nic o swoich dzieciach.
Dzieci czują się zranione, odrzucone, wzgardzone, niekochane. Nie mają zaspokojonej potrzeby bezpieczeństwa, bycia ważnym, potrzebnym. Mają bardzo niskie poczucie własnej wartości, nie wierzą w siebie. Boją się ludzi, boją się wchodzenia w bliskie kontakty, ponieważ czują lęk przed kolejnym odrzuceniem i zranieniem. Mają niski poziom motywacji, nie podejmują wyzwań, obawiają się porażki. Okazują szacunek ludziom ze strachu. Nie umieją rozwiązywać konfliktów, niecącą i boją się komunikować o swoich potrzebach, ponieważ czują się mało ważne. Często w życiu stają się ofiarami

RODZICE POZWALAJĄCY NA WSZYSTKO – rodziców tych charakteryzuje pozytywne, ale bezrefleksyjne nastawienie do dzieci. Są bardziej kumplami niż rodzicami, oddają władzę i odpowiedzialność dzieciom, ponieważ nie umieją i boją się stawiać granice. Swoje samopoczucie i samoocenę często uzależniają od samopoczucia dzieci i dlatego są gotowi na wszystko, aby tylko dzieci były zadowolone i radosne.
Dzieci tych rodziców nie znają siebie. Nie wiedzą, że w życiu trzeba stawiać granice i że takowe istnieją. Dlatego często z niewiedzy i nieświadomie przekraczają granice innych osób w wyniku, czego zostają karcone i odtrącane. Z czasem uczą się manipulacji, ale też łatwo ulegają manipulacji innych. Dzieci te są narcystyczne, zakochane w sobie, ale nie kochają innych. Patrzą na nich z góry, często z pogardą, traktując ich przedmiotowo. Nie liczą się z uczuciami i potrzebami drugiego człowieka. Wobec innych są krytyczne i bardzo wymagające. Dla siebie są nadmiernie pobłażliwe i wyrozumiałe. Są niezdolne do wysiłku i wytrwałości, brak im cierpliwości. Najważniejszą wartością w ich życiu jest władza i samozadowolenie, dlatego podporządkowują sobie innych ludzi i nimi manipulują. Nie podejmują wyzwań i szybko nużą się obowiązkami. Bez odpowiedniej dawki komplementów czuję się niekochane, rozdrażnione skrzywdzone.

RODZICE KOCHAJĄCY I STANOWCZY – rodziców tych charakteryzuje pozytywne, pełne miłości, zrozumienia, troski, ale też zdrowego rozsądku nastawienie do dzieci. Kochają i wymagają. Wspierają i korygują. Szanują potrzeby swoje i potrzeby dzieci. Są elastyczni, stanowczy, cierpliwi i wyrozumiali. Jasno komunikują swoje oczekiwania, które są adekwatne do wieku dzieci, ponieważ znają i rozumieją je. Potrafią zaakceptować zmienność nastrojów dzieci, ich niezdecydowanie, próby przekraczania granic i wszystkie inne zachowania, ponieważ są świadomi siebie, znają swoje mocne i słabe stron, akceptują swoje uczucia i potrafią je wyrażać. Wiedzą, czego chcą od życia i co mogą dać z siebie innym ludziom. Znają, akceptują i szanują swoje prawa i prawa innych ludzi.
Dzieci wychowywane przez takich rodziców czują się kochane i zrozumiane. Mają adekwatne poczucie własnej wartości, są komunikatywne, szczere, otwarte, ufne i wrażliwe na potrzeby swoje i innych ludzi. Potrafią wyrażać uczucia w sposób konstruktywny nie raniąc innych. Mają pozytywne nastawienie do świata i innych ludzi.

Czy Dobre Dziecko
to dziecko które jest:
• Grzeczne
• Miłe
• Posłuszne
• Rozmowne
• Dobrze się uczące
• Staranne
• Obowiązkowe
• Cierpliwe
• Chętne do pomocy
• Wyjątkowe
• Lepsze od innych
• Uczynne
• Niepyskate
• Taktowne
• Radosne
• Pogodne
• Odpowiedzialne
• Usłużne
• Radosne
• Pogodne
• Ciche
• Pokorne
• Ambitne

Czy raczej wtedy jest dzieckiem wygodnym
dla NAS.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s